Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010 8:49 πμ |
Πεθαίνοντας από βαρεμάρα, μες στην καταναλωτική αυναλίλα ..ξΑνΑσυναντήσαμε την φτώχια και δεν κατέουμε το κλειδί της ΔρΑσΗς, της αντίδρασης, της ΑπΟδΡαΣηΣ ...; ...;
ΧΑλΑρΩσΑμΕ περιμένοντας το απρόσμενο που δεν έρχεται ποτές αν εμείς, εσείς, αυτοί κτλ ΑΝ δεν το τραβήξουν από τα μαλλιά, αν δεν οπλίσουν ως καταφάσεις τις αρνήσεις τους.
ΒιΑ, ΓιΑτΙ όΧι ...;!!!!!! Εξάλλου τι είναι η ίδια η ζωή, ο έρωτας ...; ΕνΑ διαρκώς βίαιο, απρόσμενα βίαιο γίγνεσθαι ...;
Ας στοχαστούμε;;; Τι ΔεΝ είναι βία ...;.;;;; ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,ΤιΠοΤα ...;, Ο ΕρΩτΑς βία ...; η γέννα ΒιΑ ...; η ζωή βία ...;, ο ΘάΝαΤος ΒίΑ ...;
ΔεΝ αΞιΖεΙ το κόπο να δίνουμε ΜαΧεΣ χαρακωμάτων,,,, υπερασπιζόμενοι ΧαΜεΝοΥΣ τόπους και εδάφη ...;. πράγματα και καταστάσεις που ουδέποτε ήταν δικά μας..ή που μεταλλάχτηκαν σε ΞεΝα προς ΕμΑς ...;.
τΟ ερώτημα δεν είναι βία, το ζήτημα δεν είναι η βία..το ζητούμενο το ποιος κουμαντάρει τις ζωές μας ...;. είναι η πλήρωση..,..το να αναπλάσουμε το ΕίΝαΙ μας ...;. Να μεταλλαχτούμε σε ΡοΗ ...; μια ΡεΟυΣα κοινότητα ...; επιθυμητικών ΕρΩτιΚωΝ μηχανών ...; Μαζί και ΑγΚΑλιά μπορούμε ΠοΛλΑ ...;
Tags: Αταξινόμητα
Τρίτη, 18 Μαΐου 2010 9:09 πμ |
Ματώνω σε βροχερές μέρες απίστευτης μοναξιάς, λατρεύοντας τις μοναδικές μου απάτες που κατασκευάζουν με σοφία κήνσορες και θεράποντες.
Επιστρέφοντας κάθε φορά στα ίδια και στα ίδια , στην ίδια αρρώστια, στους ίδιους μύθους, στα ιδία παραμύθια. Στις ίδιες ιστορίες, στα ίδια μονοπάτια, στα ίδια βιβλία, στα ίδια σημεία ταξιδεύουμε, στις ίδιες αγάπες που αλλάζουν σώματα επιστρέφουμε...
Περιμένοντας την σύνταξη για να απολαύουμε, μα το σώμα καμωμένο να δουλεύει, επαναστατεί και αυτοκτονεί ...;.
Λέει ο στίχος κινήσαμε για αλλού και αλλού η ζωή μας πάει ...;. Πέρα για πέρα λάθος ...;. Εξ αρχής ξεκινήσαμε για εκεί, μόνο για λίγο παραστρατούμε, σηκώνοντας μπαντιέρα σε αυτό που είμαστε εξ αρχής ...;. και αυτό είναι ελευθερία....
Σπουδή θανάτου, σπουδή ζωής, λατρεμένα τέρατα της φύσης μας σας αγαπάμε, όσο δεν αγαπήσαμε κανένα και ούτε θα αγαπήσουμε κανένα ...;...!!
Ξαποσταίνω, σκέφτομαι την ανυπαρξία που θα αρθεί και τρελαίνομαι, ξεκινώ, σ αγαπώ.... στην βουή του πλήθους θα ξαναχαθώ ...;.!!
Tags: Αταξινόμητα
Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009 10:43 πμ |
Η Ελπίδα χάνεται και ξαναβρισκεται σε κάθε νεύμα αυτού του απίθανου πράγματος που λέγεται ζωή, που λέγεται έρωτας, πουλέγεται αγάπη...
Είναι σαν μέσα στη μαύρη μαυρίλα μιας πολύ βροχερής μέρας ...μέσα απο την καταχνία και την αντάρα τα μάτια σου να συναντήσουν ένα όμορφο ανοιξιάτικο κορμί, ενα πλατύ χαμόγελο. τα αυτία σου να γαργαλάει μια φωνη που θα σου λέει με αισθαντικότητα σ' αγαπώ!!!!. Η αγκαλιά μιας γυναίκας που σε καταπίνει μέσα σταγλυκά εσωψυχά της....
Εξω βρέχει ...καταχνιά..ακούω το να με αγαπάς του αξέχαστου καταραμένου Σιδηρόπουλου... το ανέλπιστο μπορεί να περιμένει...η μισή διαδρομή τελείωσε....και τα χείλη διψάνε ακόμη.....!!!!!
Tags: Αταξινόμητα
Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2009 7:18 πμ |
Η Θάλασσα υπέροχη ,
σαν της αγάπης μου την απαλή επιδερμίδα
και τώρα επιστροφή ,
μες της σιωπής
την προσμονη!!!!!!
Tags: Αταξινόμητα
Τρίτη, 26 Μαΐου 2009 9:17 πμ |
Όταν τα δάκρυα στερεύουν και τα όνειρα βλέπουν πολύ μακριά την λύση των μυστηρίων τους, μήπως είναι καλύτερα να δίνεις ένα τέλος;;;
Μήπως είναι καλύτερα να ανάψεις ένα τσιγάρο, να ατενίσεις τον ορίζοντα και να ξανασυναντήσεις την αριστοκρατική σου μοναξιά;;
Όταν αντι να αλλάζουν οι συνθήκες σε πιέζουν να προσαρμοστείς σε αυτές, μήπως είναι καλύτερα μια αναχώρηση για τις στιγμές του πουθενά;;;
Έτσι ίσως να ναι καλύτερα για όλους και για αυτούς που θέλουν να μένουν στα μαντριά και για αυτούς που δεν είχαν ποτές τους μαντριά!!!!!
Ας;; ξανασηκώσουμε την σημαία των πειρατών ..και στην φουρτούνα ας σταθούμε όρθιοι , τι κι αν στο τέλος μόνοι θα μείνουμε ή σε ένα νησί θα αράξουμε και πάλι μόνοι και μοναχοί.
Αλίμονο σε αυτούς που μεγαλώνοντας μείνανε στα παιδικά τους παραμυθία , δίχως τη εξέγερση της εφηβείας να ζήσουν ...;.
Tags: Αταξινόμητα
Τρίτη, 21 Απριλίου 2009 1:46 μμ |
Τα όνειρα μας ταξιδεύουν μακριά πια, για να βρουν τα δικά τους όνειρα.
Και αν μας λένε πως έχει ο θεός, εμείς πάλι λέμε πως δεν φτάνει.
Για αυτό και αγοράζουμε όνειρα αβέρτα με ληγμένες επιταγές και κόκκινες πιστωτικές.
Και να σκεφτείς πως κάποιος είπε πως είμαστε από υλικό ονείρων.
Θα ταξιδέψουμε κάποια στιγμή και μεις , στο μονοπάτι των ονείρων μας.
Θα σπείρουμε και θα θερίσουμε λατρεμένους έρωτες, τρελαμένες ουτοπίες, έναστρα βράδια.
Μέχρι τα τότε ας συναντήσουμε τα ερωτήματα που σε απαντήσεις οδηγούν.
Και έτσι να πορευτούμε μέχρι την ημέρα της εξόδου, βάφοντας κόκκινο τα σημάδια που μελετάνε το χαρμόλυπο νέο.
Tags: Αταξινόμητα
Τρίτη, 21 Απριλίου 2009 1:40 μμ |
Το βέλος πέτυχε κατάστηθα
και μια λάμψη φώτισε για λίγο την μουντή ανοιξιάτικη αυγή.
Ήταν να σαλπίσει νύκτα η ψυχή για μακριά, 
μέτρησε τα γράδα της και είπε να μπαρκάρει για άλλους τόπους.
Για πιο απάνεμα λιμάνια, για αγάπες άλλες λατρευτές.
Μα στην αυγή το βέλος τον πρόλαβε
και τα ταξίδια σάλπισαν μονάχα τους, για την χώρα του πουθενά.
Τώρα ένα δάκρυ γλείφει τα πέταλα των ανοιξιάτικων μπουμπουκιών
και εμφυτεύεται στι γη.
Που θα καρπίσει αργότερα,
σε καιρούς άλλους,
σε καιρούς διαφορετικούς.
Και οι θεοί από πάνω με σαρδόνιο χαμόγελο, ξαναρίχνουν τα ζάρια της τύχης ...; ...;!!!!!
Tags: Αταξινόμητα
Τετάρτη, 8 Απριλίου 2009 9:00 πμ |
Τα όνειρα για να πάρουν εκδίκηση
πρέπει να χουν ψυχή, να χουν καρδιά,
να δοκιμάζουν πολλά, καλά και κακά
να χουν φτερά , να κοιτάνε τον κόσμο από ψηλά
να πετάνε ψηλά, να πετάνε μακριά
Tags: Αταξινόμητα
Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009 1:20 μμ |
Καρποί του παραδείσου ,
κόπρανα της γνώσης,
στο αστερισμό της επιστήμης
χρυσό βόδι που μας τρώγει μπουκιά , μπουκιά
Δέντρο της γνώσης
ανεκπλήρωτα όνειρα των ποιητών
κήποι μιας ξεπεσμένης Εδέμ
ξεχασμένοι νάνοι, πεσμένων αστεριών
Μεγάλες αγάπες
λαμπάδες που δεν έλαμψαν ποτές
έμειναν μονάχες
κοιτώντας τα πρόσωπα του χτες
Άνθρωποι μονάχοι
Κύκλοι μισοί
Στην σκόνη του χρόνου
Ρωτώντας γιατί???
Tags: Αταξινόμητα
Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2009 7:25 μμ |
Τα ονειρά μας , ω ναι τα ονειρά μας, θα πάρουν εκδίκηση και μεις ας έχουμε γίνει ήδη άστρα .
Ας έχουμε λατρέψει ξένους θεούς που θ' ρθουν να μας σώσουν από ένα πολιτισμό που έχει γίνει πιο ξένος και από τους ξένους θεούς που με πάθος αγαπούμε!!!!
Ναι θ' χουμε γίνει άστρα ονείρων , μια εκδίκηση για τις χαμένες ζωές που νικήθηκαν από τον χρόνο.
Tags: Αταξινόμητα
sufi