Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009 10:43 πμ |
Η Ελπίδα χάνεται και ξαναβρισκεται σε κάθε νεύμα αυτού του απίθανου πράγματος που λέγεται ζωή, που λέγεται έρωτας, πουλέγεται αγάπη...
Είναι σαν μέσα στη μαύρη μαυρίλα μιας πολύ βροχερής μέρας ...μέσα απο την καταχνία και την αντάρα τα μάτια σου να συναντήσουν ένα όμορφο ανοιξιάτικο κορμί, ενα πλατύ χαμόγελο. τα αυτία σου να γαργαλάει μια φωνη που θα σου λέει με αισθαντικότητα σ' αγαπώ!!!!. Η αγκαλιά μιας γυναίκας που σε καταπίνει μέσα σταγλυκά εσωψυχά της....
Εξω βρέχει ...καταχνιά..ακούω το να με αγαπάς του αξέχαστου καταραμένου Σιδηρόπουλου... το ανέλπιστο μπορεί να περιμένει...η μισή διαδρομή τελείωσε....και τα χείλη διψάνε ακόμη.....!!!!!
Tags: Αταξινόμητα
Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2009 7:18 πμ |
Η Θάλασσα υπέροχη ,
σαν της αγάπης μου την απαλή επιδερμίδα
και τώρα επιστροφή ,
μες της σιωπής
την προσμονη!!!!!!
Tags: Αταξινόμητα
Τρίτη, 26 Μαΐου 2009 9:17 πμ |
Όταν τα δάκρυα στερεύουν και τα όνειρα βλέπουν πολύ μακριά την λύση των μυστηρίων τους, μήπως είναι καλύτερα να δίνεις ένα τέλος;;;
Μήπως είναι καλύτερα να ανάψεις ένα τσιγάρο, να ατενίσεις τον ορίζοντα και να ξανασυναντήσεις την αριστοκρατική σου μοναξιά;;
Όταν αντι να αλλάζουν οι συνθήκες σε πιέζουν να προσαρμοστείς σε αυτές, μήπως είναι καλύτερα μια αναχώρηση για τις στιγμές του πουθενά;;;
Έτσι ίσως να ναι καλύτερα για όλους και για αυτούς που θέλουν να μένουν στα μαντριά και για αυτούς που δεν είχαν ποτές τους μαντριά!!!!!
Ας;; ξανασηκώσουμε την σημαία των πειρατών ..και στην φουρτούνα ας σταθούμε όρθιοι , τι κι αν στο τέλος μόνοι θα μείνουμε ή σε ένα νησί θα αράξουμε και πάλι μόνοι και μοναχοί.
Αλίμονο σε αυτούς που μεγαλώνοντας μείνανε στα παιδικά τους παραμυθία , δίχως τη εξέγερση της εφηβείας να ζήσουν ...;.
Tags: Αταξινόμητα
Τρίτη, 21 Απριλίου 2009 1:46 μμ |
Τα όνειρα μας ταξιδεύουν μακριά πια, για να βρουν τα δικά τους όνειρα.
Και αν μας λένε πως έχει ο θεός, εμείς πάλι λέμε πως δεν φτάνει.
Για αυτό και αγοράζουμε όνειρα αβέρτα με ληγμένες επιταγές και κόκκινες πιστωτικές.
Και να σκεφτείς πως κάποιος είπε πως είμαστε από υλικό ονείρων.
Θα ταξιδέψουμε κάποια στιγμή και μεις , στο μονοπάτι των ονείρων μας.
Θα σπείρουμε και θα θερίσουμε λατρεμένους έρωτες, τρελαμένες ουτοπίες, έναστρα βράδια.
Μέχρι τα τότε ας συναντήσουμε τα ερωτήματα που σε απαντήσεις οδηγούν.
Και έτσι να πορευτούμε μέχρι την ημέρα της εξόδου, βάφοντας κόκκινο τα σημάδια που μελετάνε το χαρμόλυπο νέο.
Tags: Αταξινόμητα
Τρίτη, 21 Απριλίου 2009 1:40 μμ |
Το βέλος πέτυχε κατάστηθα
και μια λάμψη φώτισε για λίγο την μουντή ανοιξιάτικη αυγή.
Ήταν να σαλπίσει νύκτα η ψυχή για μακριά, 
μέτρησε τα γράδα της και είπε να μπαρκάρει για άλλους τόπους.
Για πιο απάνεμα λιμάνια, για αγάπες άλλες λατρευτές.
Μα στην αυγή το βέλος τον πρόλαβε
και τα ταξίδια σάλπισαν μονάχα τους, για την χώρα του πουθενά.
Τώρα ένα δάκρυ γλείφει τα πέταλα των ανοιξιάτικων μπουμπουκιών
και εμφυτεύεται στι γη.
Που θα καρπίσει αργότερα,
σε καιρούς άλλους,
σε καιρούς διαφορετικούς.
Και οι θεοί από πάνω με σαρδόνιο χαμόγελο, ξαναρίχνουν τα ζάρια της τύχης ...; ...;!!!!!
Tags: Αταξινόμητα
Τετάρτη, 8 Απριλίου 2009 9:00 πμ |
Τα όνειρα για να πάρουν εκδίκηση
πρέπει να χουν ψυχή, να χουν καρδιά,
να δοκιμάζουν πολλά, καλά και κακά
να χουν φτερά , να κοιτάνε τον κόσμο από ψηλά
να πετάνε ψηλά, να πετάνε μακριά
Tags: Αταξινόμητα
Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009 1:20 μμ |
Καρποί του παραδείσου ,
κόπρανα της γνώσης,
στο αστερισμό της επιστήμης
χρυσό βόδι που μας τρώγει μπουκιά , μπουκιά
Δέντρο της γνώσης
ανεκπλήρωτα όνειρα των ποιητών
κήποι μιας ξεπεσμένης Εδέμ
ξεχασμένοι νάνοι, πεσμένων αστεριών
Μεγάλες αγάπες
λαμπάδες που δεν έλαμψαν ποτές
έμειναν μονάχες
κοιτώντας τα πρόσωπα του χτες
Άνθρωποι μονάχοι
Κύκλοι μισοί
Στην σκόνη του χρόνου
Ρωτώντας γιατί???
Tags: Αταξινόμητα
Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2009 7:25 μμ |
Τα ονειρά μας , ω ναι τα ονειρά μας, θα πάρουν εκδίκηση και μεις ας έχουμε γίνει ήδη άστρα .
Ας έχουμε λατρέψει ξένους θεούς που θ' ρθουν να μας σώσουν από ένα πολιτισμό που έχει γίνει πιο ξένος και από τους ξένους θεούς που με πάθος αγαπούμε!!!!
Ναι θ' χουμε γίνει άστρα ονείρων , μια εκδίκηση για τις χαμένες ζωές που νικήθηκαν από τον χρόνο.
Tags: Αταξινόμητα
Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2008 8:04 πμ |
Όταν η οργή μας ερωτεύεται το μέλλον, απολαμβάνει το παρόν, κατανοώντας το παρελθόν.
Και ξάφνου η λάμψη της ανατροπής αγκαλιάζει τα κορμιά που ζητάνε απελπισμένα αγάπη. Και τότε το απρόβλεπτο σμπαραλιάζει τις συνήθειες μας. Και τότε η ελπίδα ανθίζει από παντού, καταπίνοντας την μιζέρια, την ρουτίνα, τα μη και τα πρέπει ...;.
Και τότε η αξιοπρέπεια ...;, αχ πόσο ωραία ακούγεται η λέξη αξιοπρέπεια , τότε!!!!!
Στα αποκαΐδια του πολιτισμού μας, θα ξεπηδήσει ο θεός που θ' έρθει να ξαναδιώξει τους εμπόρους από τον οίκο του. Οι άγγελοι του μέλλοντος, Ένα μέλλον λαμπρό, ερωτικό, πανανθρώπινο. Ένα Σάββατο των Σαββάτων ...;
Ναι το πιστεύω , οι στάχτες που έπνιξαν την αμαρτωλή πόλη δεν έφεραν την κόλαση ...;η κόλαση βρίσκεται μέσα μας , βρίσκεται στην αδυναμία μας να κατανοήσουμε ο ένας τον άλλον.
Οι στάχτες που έπνιξαν την αμαρτωλή πόλη, άνοιξαν μια χαραμάδα στο παράδεισο ...;..
Tags: Αταξινόμητα
Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2008 7:38 πμ |
ΑΝ ΜΟΥ ΟΡΚΙΣΤΕΙΣ ΠΩΣ ΜΕ ΑΓΑΠΑΣ
ΟΛΑ ΤΑ ΑΣΤΡΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΘΑ ΛΑΜΨΟΥΝ
ΚΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΨΩ
ΤΟ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΥΣΤΚΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ,
ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ
ΦΩΤΕΙΝΟΣ ΚΥΚΝΟΣ
Tags: Αταξινόμητα
