πρωινές στιχοπλοκίες

Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2013 8:03 πμ |

Η ριμάδα η ελπίδα χάθηκε και αυτή

                                              και έμεινε μοναχή της η προσμονή.

                                                                 Να κοιτά το πέλαγο και να μονολογεί

Πως άλλοι εφταίξανε και όχι αυτή

                         Μα να σου ένα αεράκι που σιγουτραγουδεί

                                                        Του έρωτα, της σάρκας την  επιλογή

Της χαμένης ελπίδας την γλυκιά επιμονή

                                   Να επιστρέφει πάντα όταν όλα έχουν χαθεί

                                        Και το παιχνίδι με ομορφιά  να ξαναπαιχτεί δίχως νικητή!!!!!

Της αγάπης λόγια, της αγάπης θάματα

                                         Καλοκαιρινά πειράγματα ... ...

Των ανθρώπων πράγματα

 


After της γαμήλιας βδομάδας////

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2012 11:15 πμ |


alt

 Γλέντια,

έρωτας,

ταξιδάκια,

εικόνες που σε ταξιδεύουν στις ενδότερες των επιθυμιών, σε ένα «Σάββατο» που δεν τελειώνει ποτές. Σε μια συνάντηση- σε ένα ερώτημα- των πρωταρχικών στοιχείων της φύσης που μας μεταπλάθουν σε κάτι άλλο που η κανονικότητα μας έχει οδηγήσει.

Μα  είναι αλήθεια τούτη η ομορφιά;;

Ή ένα ψεύδος για να μας αποκοιμίζει

Εξαίρεση,  που

alt

γεμίζει τις μπαταρίες στις μηχανές ή το μέλλον που ταξιδεύει για να μας συναντήσει; Η ομορφιά της ζωής, το ερωτικό χάδι, το άγγιγμα στο αύριο ή ένα παρατεταμένο σαββατοκύριακο για υποψηφίους μελλοθάνατους;

Και αν υπάρχει και αυτό θα πουν οι κυνικοί ή  οι απελπισμένοι!!!!!

Που χουν πάψει να ονειρεύονται Σάββατα, γιατί έχουν ξεχάσει τι θα πει δευτέρα

Και  κάποιοι άλλοι θα τραγουδάνε: «Σάββατο των Σαββάτων»;; σάβανο δίχως Κυριακή ...;., σάβανο δίχως Δευτέρα///

δευτέρα του κόπου και του ιδρώτα και της βιοπάλης ...;, Δευτέρα που κάνει τους άντρες, άντρες,,,  μα και τις γυναίκες, άντρες.

Επιστροφή λοιπόν στην κανονικότητα του εργάτη, με κίνδυνο να γίνει η κανονικότητα του άνεργου,,, μες στο χαμό των της μάνας- κρίσης///

Μικροαστέ θα σηκώσουν το χέρι κάποιοι φίλοι: ξεχνάς της ταξικής πάλης την ορμή και ονειρεύεσαι παραλίες και χαμάμια ...; ...;.>

alt    Να με συγχωράτε σύντροφοι: ουδέποτε αγάπησα τα κολάρα , μα μήτε την φόρμα εργασίας του εργάτη,,,>>>

Ο κομμουνισμός μου  σε έρωτες, σώματα, νερά και εικόνες ταξιδεύει..μια διαρκή ροη, μια διαρκή επανάσταση αυθεντικών συναντήσεων ...; ...;.


ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΚΟΠΡΑΝΑ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ…..

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012 8:19 πμ |

Των αφεντικών τα κουραδοκατακάθια,  ξεβράστηκαν στην αγορά, μολύνοντας  μας το αγέρα που φυσά.

Με μυαλό καθάριο από Ελλάδα,  με μυαλό άδειο, σχεδόν φελλός,  που επιπλέει μες στην βαρβαρότητα την τρομερή την βρώμα. Ω τι τραγωδία, ω τι συμφορά με αυτή την φάρα των αθλίων που κυβερνά ...;.

Ήρθαν,  φάγανε, ξενοπηδήσανε κοπρίσανε  το σύμπαν και τώρα τα υπολείμματα τους φόρεσαν μαύρα ρούχα, πήρανε σκεπάρνια και λοστούς, μιλώντας για Ελλάδα, αυτοί οι ανθέλληνες, κυνηγώντας τους λεπρούς, τους σαλούς και τους αγίους που χαλάνε την ησυχία των αφεντάδων, υπερασπίζοντας τα δουλικά που στρώνουν το τραπέζι να φάνε οι αφεντάδες.

  Μα νιώθουμε αδύνατοι και δυνατοί συνάμα να ξεβρομίσουμε τον τόπο από της αθλιότητας την θλιβερή την μπόχα, πετώντας στα σκουπίδια τους δούλους με τους ράβδους, τα κόπρανα τους, μα  και τα αφεντικά τα ίδια ...;

alt

Σταματώντας  της ιστορίας την πικρή πορεία, αλλάζοντας  εμείς οι κολασμένοι  την φορά του κόσμου προς την παρακμή.

Μα φοβόμαστε το φως,  όπως τα παιδία το σκοτάδι, τυφλωμένοι απ την λάμψη της  αλήθειας που καίει γύρω μας, μέσα μας, πάνω μας ...;., άγιοι που αρνούνται την αγιότητα τους, δυνατοί που φοβούνται την δύναμη τους.., βλέπουν την μεγαλοσύνη των σκοπών και αντί να συκωθούν , σκύβουν ακόμη πιο πολύ, μέσα στα ξερατά των αφεντάδων ...;.

Η δική μας αδυναμία, των αφεντάδων η δύναμη,  των ξερατών τους η ορμή που μολύνει στο διάβα τους το κάθε τι.., του θανάτου η τρομερή η ηδονή

Και εκεί βρισκόμαστε ένα βήμα προς, δυο βήματα πίσω ...;  Μα της ζωής η ηδονή, του έρωτα η χάρη, της αγιότητας η λάμψη  στο τέλος θα σημάνουν γενικό ξεσηκωμό.  Δεν θα αφήσουν της βίας και του θανάτου την εξουσία να κατακλύσει το σύμπαν ...;

Δεν θα αφήσουν της παρακμής το καρκίνωμα το μέγα, που γεννάει των αφεντικών τα καμώματα, να πνίξει της ζωτικής ορμής την τρομερή πνοή, αυτή που γεννοβολά το νέο κάθε στιγμή, που παράγει, δημιουργεί, ερωτοτροπεί, αυτή που τον πλούτο και την ποίηση κάνει βασιλιά, κάθε στιγμή που τα αφεντικά και οι δούλοι,  ελεύθεροι γίνονται..

Ναι τότε, ακόμη και  οι δούλοι με τους ράβδους, ακόμη, ακόμη  και τα κόπρανα με τα μαύρα ρούχα και τους λοστούς, της ελευθερίας θα νιώσουν την χαρούμενη ηδονή.. και τότε ή θα αλλάξουν ή απο φόβο και τρόμο στο καιάδα της ιστορίας θα χαθούν ...;      


 sufired


ΣυΜβΑν

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010 8:49 πμ |

alt

Πεθαίνοντας από βαρεμάρα, μες στην καταναλωτική αυναλίλα ..ξΑνΑσυναντήσαμε την φτώχια και δεν κατέουμε το κλειδί της  ΔρΑσΗς, της  αντίδρασης, της ΑπΟδΡαΣηΣ ...; ...;

ΧΑλΑρΩσΑμΕ περιμένοντας το απρόσμενο που δεν έρχεται ποτές αν εμείς, εσείς, αυτοί κτλ ΑΝ δεν το τραβήξουν από τα μαλλιά, αν δεν οπλίσουν  ως καταφάσεις  τις αρνήσεις τους. 



alt

ΒιΑ, ΓιΑτΙ όΧι ...;!!!!!!  Εξάλλου τι είναι η ίδια η ζωή, ο έρωτας ...; ΕνΑ διαρκώς βίαιο, απρόσμενα βίαιο γίγνεσθαι ...;

 Ας στοχαστούμε;;; Τι ΔεΝ είναι βία ...;.;;;; ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,ΤιΠοΤα ...;, Ο ΕρΩτΑς βία ...; η γέννα ΒιΑ ...; η ζωή βία ...;, ο ΘάΝαΤος  ΒίΑ ...;

ΔεΝ αΞιΖεΙ το κόπο να δίνουμε ΜαΧεΣ χαρακωμάτων,,,, υπερασπιζόμενοι ΧαΜεΝοΥΣ τόπους και εδάφη ...;. πράγματα και καταστάσεις που ουδέποτε ήταν δικά μας..ή που μεταλλάχτηκαν σε ΞεΝα προς ΕμΑς ...;.




alt

τΟ ερώτημα δεν είναι βία, το ζήτημα δεν είναι η βία..το ζητούμενο το ποιος κουμαντάρει τις ζωές μας ...;. είναι η πλήρωση..,..το να αναπλάσουμε το ΕίΝαΙ μας ...;. Να μεταλλαχτούμε σε ΡοΗ ...; μια ΡεΟυΣα κοινότητα ...; επιθυμητικών ΕρΩτιΚωΝ μηχανών ...; Μαζί και ΑγΚΑλιά μπορούμε ΠοΛλΑ ...;     


σπουδές.....

Τρίτη, 18 Μαΐου 2010 9:09 πμ |


Ματώνω  σε βροχερές μέρες απίστευτης μοναξιάς, λατρεύοντας τις μοναδικές μου απάτες που κατασκευάζουν με σοφία  κήνσορες και θεράποντες.

alt

 

Επιστρέφοντας κάθε φορά στα ίδια και στα ίδια , στην ίδια αρρώστια,  στους ίδιους μύθους, στα ιδία παραμύθια. Στις ίδιες ιστορίες, στα ίδια μονοπάτια, στα ίδια βιβλία, στα ίδια σημεία ταξιδεύουμε,  στις ίδιες αγάπες που αλλάζουν σώματα επιστρέφουμε...

alt

Περιμένοντας την σύνταξη για να απολαύουμε, μα το σώμα καμωμένο να δουλεύει, επαναστατεί και αυτοκτονεί ...;.

alt

Λέει ο στίχος κινήσαμε για αλλού και αλλού η ζωή μας πάει ...;. Πέρα για πέρα λάθος ...;. Εξ αρχής ξεκινήσαμε για εκεί, μόνο για λίγο παραστρατούμε, σηκώνοντας μπαντιέρα σε αυτό που είμαστε  εξ αρχής ...;. και αυτό είναι ελευθερία....

alt

Σπουδή θανάτου,  σπουδή ζωής, λατρεμένα τέρατα της φύσης μας σας αγαπάμε, όσο δεν αγαπήσαμε κανένα και ούτε θα αγαπήσουμε κανένα ...;...!!

alt

Ξαποσταίνω, σκέφτομαι την ανυπαρξία που θα αρθεί και τρελαίνομαι, ξεκινώ, σ αγαπώ.... στην βουή του πλήθους θα ξαναχαθώ ...;.!!


    


ελπίδα.....

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009 10:43 πμ |

alt

Η Ελπίδα χάνεται και ξαναβρισκεται σε κάθε νεύμα αυτού του απίθανου πράγματος που λέγεται ζωή, που λέγεται έρωτας, πουλέγεται αγάπη...














alt

Είναι σαν μέσα στη μαύρη μαυρίλα μιας πολύ βροχερής μέρας ...μέσα απο την καταχνία και την αντάρα τα μάτια σου να συναντήσουν ένα όμορφο ανοιξιάτικο κορμί, ενα πλατύ χαμόγελο. τα αυτία σου να γαργαλάει μια φωνη που θα  σου λέει με αισθαντικότητα σ' αγαπώ!!!!. Η αγκαλιά μιας γυναίκας που σε καταπίνει μέσα σταγλυκά εσωψυχά της.... 













Εξω βρέχει ...καταχνιά..ακούω το να με αγαπάς του αξέχαστου καταραμένου Σιδηρόπουλου... το ανέλπιστο μπορεί να περιμένει...η μισή διαδρομή τελείωσε....και τα χείλη διψάνε ακόμη.....!!!!!

alt





υπομονή....????!!!!!!!?????

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2009 7:18 πμ |

alt

Η Θάλασσα υπέροχη ,

σαν της αγάπης μου την απαλή επιδερμίδα

alt

και τώρα επιστροφή ,

μες της σιωπής

την προσμονη!!!!!!


ερωτήματα πριν την καταιγίδα!!!!!

Τρίτη, 26 Μαΐου 2009 9:17 πμ |

alt
Όταν τα δάκρυα στερεύουν και τα όνειρα βλέπουν πολύ μακριά την λύση των μυστηρίων τους,  μήπως είναι καλύτερα να δίνεις ένα τέλος;;;


Μήπως είναι καλύτερα να ανάψεις ένα τσιγάρο, να ατενίσεις τον ορίζοντα και να ξανασυναντήσεις την αριστοκρατική σου μοναξιά;;  

 

Όταν αντι να αλλάζουν οι συνθήκες σε πιέζουν να προσαρμοστείς σε αυτές, μήπως είναι καλύτερα μια αναχώρηση για τις στιγμές του πουθενά;;;

 alt

Έτσι ίσως να ναι καλύτερα για όλους  και για αυτούς που θέλουν να μένουν στα μαντριά και για αυτούς που δεν είχαν ποτές τους μαντριά!!!!!

 

alt

Ας;; ξανασηκώσουμε την σημαία των πειρατών ..και στην φουρτούνα ας σταθούμε όρθιοι , τι κι αν στο τέλος μόνοι θα μείνουμε ή σε ένα νησί θα αράξουμε και πάλι μόνοι και μοναχοί.

 

Αλίμονο σε αυτούς που μεγαλώνοντας  μείνανε στα παιδικά τους παραμυθία , δίχως τη εξέγερση της εφηβείας να ζήσουν ...;.     






ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΤΑΙΩΣΗΣ ΟΝΕΙΡΩΝ Ο ΒΙΟΣ ΜΑΣ

Τρίτη, 21 Απριλίου 2009 1:46 μμ |

Τα όνειρα μας ταξιδεύουν μακριά πια, για να βρουν τα δικά τους όνειρα.

Και αν μας λένε πως έχει ο θεός, εμείς πάλι λέμε πως δεν φτάνει.

Για αυτό και αγοράζουμε όνειρα αβέρτα με ληγμένες επιταγές και κόκκινες πιστωτικές.

Και να σκεφτείς πως κάποιος είπε πως είμαστε από υλικό ονείρων.

alt

Θα ταξιδέψουμε κάποια στιγμή και μεις , στο μονοπάτι των ονείρων μας.

Θα σπείρουμε και θα θερίσουμε λατρεμένους έρωτες, τρελαμένες ουτοπίες, έναστρα βράδια.

Μέχρι τα τότε ας συναντήσουμε τα ερωτήματα που σε απαντήσεις οδηγούν.

Και έτσι να πορευτούμε μέχρι την ημέρα της εξόδου, βάφοντας κόκκινο τα σημάδια που μελετάνε το χαρμόλυπο νέο.       


Το ΒΕΛΟΣ

Τρίτη, 21 Απριλίου 2009 1:40 μμ |


 

Το βέλος πέτυχε κατάστηθα 

και μια λάμψη φώτισε για λίγο την μουντή  ανοιξιάτικη αυγή.

Ήταν να σαλπίσει νύκτα η ψυχή για μακριά, alt

μέτρησε τα γράδα της και είπε να μπαρκάρει για άλλους τόπους.

Για πιο απάνεμα λιμάνια, για αγάπες άλλες λατρευτές.

Μα στην αυγή το βέλος τον πρόλαβε

και τα ταξίδια σάλπισαν μονάχα τους,  για την χώρα του πουθενά.

alt

Τώρα ένα δάκρυ γλείφει τα πέταλα των ανοιξιάτικων μπουμπουκιών

και εμφυτεύεται στι γη.

Που θα καρπίσει αργότερα,

σε καιρούς άλλους,

σε καιρούς διαφορετικούς.

Και οι θεοί  από πάνω με σαρδόνιο χαμόγελο, ξαναρίχνουν τα ζάρια της τύχης ...; ...;!!!!!